Merhaba İnsan!

Tanım

İnsanı olan her şeye merhaba! Merhaba hayat, doğa ve şiir...


Bağlantılarım

» Ana Sayfa
» Profilim
»E-Posta Gönder
» Ziyaretçi Defteri

» • Sitenizi Ekleyin!!!

» • Şiirlerim...

» • Meşeli Köyü Fotoğraf Albümü

» • Ayvanda Online Sohbet!

» • Büyük İnsanlık belgeselini izlemek için tıkla!
• Şavşat Radyosu (Canlı Yayın)



www.ayvan.net

ŞARKILARIMIZ

 

 

Şarkılarımız
varoşlarda sokaklara çıkmalıdır.
Şarkılarımız
evlerimizin önünde durmalı
camlara vurmalı
kapıların ellerini sıkmalıdır,
sıkmalıdır
acıtana kadar,
kapılar
bağlı kollarını açana kadar...

 

Biz anlamayız
tek ağzın türküsünü.
Her matem gecesi
her bayram günü,
şarkılarımız
bir gaz sandığını yere yıkarak
sandığın üstüne çıkarak
kocaman elleriyle tempo tutmalıdır.
Şarkılarımız
çam ormanlarında rüzgar gibi bize kendini
hep bir ağızdan okutmalıdır!!.

 

Şarkılarımız
ön safta en önde saldırmalıdır düşmana.
Bizden önce boyanmalıdır
şarkılarımızın yüzü kana..

Şarkılarımız
varoşlarda sokaklara çıkmalıdır!
Şarkılarımız
bir tek yüreğin
perdeleri inik
kapısı kilitli evinde oturamaz!.
Şarkılarımız
rüzgara çıkmalıdır...

 

                                   Nazım HİKMET


Tarih: 12:27, 11/10/2006
Yorum (yok) | Yorum yaz | Bağlantı

ÇOK UZAKTA MISIN?         

                                         “Asi’nin Asi Kızına”

Sanki bin/bir tuzaktasın
Gökyüzünde parıldayan ay
Tenimi yakan güneş
Yağmur yüklü bulutsun
Niye bu kadar uzaktasın?

Dağlar var aramızda
İklimler coğrafyalar
Sonsuza açılan denizler
Köyler kasabalar şehirler
Aynı ustura izi yaramızda

Kanadım kırık uçamam
Sen mermi seslerinin geldiği dağlara baka dur
Çok sıkılırsan türkülerimizi mırıldan
Kara kıştayım kar altındayım
Çiçek açmak isterim açamam

Maviyi seversin bilirim
Sesini duymak gözlerinle konuşmak
Kalbinin atışını dinlemek
Seni dalgalara sevdalara sormak isterim
Bekliyorsan mutlak gelirim

Takılıp kalma gecenin sonsuzluğuna
Hayatın yeşilliğine karış
Dalgalarına bin denizin
Kıyıma ulaş köpükler içinde
Kimin ne ihtiyacı var çöl susuzluğuna?

Sahi bin/bir tuzakta mısın?
Bana çok uzakta mısın?

Maviyi sevdiğin uydurdum mu? Bilir miyim?
Bekliyor musun gerçekten gelir miyim?

 

                                                       Özgen TURAN


Tarih: 09:35, 30/9/2006
Yorum (yok) | Yorum yaz | Bağlantı

İnsan Olmak!

İNSAN OLMAK

 

"EĞER BÜTÜN ETRAFINDAKİLER PANİK İÇİNE DÜŞTÜĞÜ

VE BUNUN  SEBEBİNİ SENDEN BİLDİKLERİ ZAMAN

EĞER SEN BAŞINI DİK TUTABİLİR VE SAĞDUYUNU KAYBETMEZSEN;

EĞER SANA KİMSE GÜVENMEZKEN SEN KENDİNE GÜVENİR

VE ONLARIN GÜVENMEYİŞİNİ DE HAKLI GÖREBİLİRSEN;

EĞER BEKLEMESİNİ BİLİR VE BEKLEMEKTEN YORULMAZSAN

VE YA HAKKINDA YALAN SÖYLENİR DE SEN YALANLA İŞ GÖRMEZSEN,

YA DA SENDEN NEFRET EDİLİR DE KENDİNİ NEFRETE KAPTIRMAZSAN,

BÜTÜN BUNLARLA BEREABER NE ÇOK İYİ NE DE ÇOK AKILLI GÖRÜNMEZSEN;

EĞER HAYAL KURABİLİR DE HAYALLERİNE ESİR OLMAZSAN, EĞER DÜŞÜNEBİLİP DE DÜŞÜNCELERİNİ AMAÇ EDİNEBİLİRSEN,

EĞER ZAFER VE MAĞLUBİYET İLE KARŞILAŞIR

VE BU İKİ HOKKABAZA AYNI ŞEKİLDE DAVRANABİLİRSEN;

EĞER AĞZINDAN ÇIKAN BİR GERÇEĞİN BAZI ALÇAKLAR TARAFINDAN

AHMAKLARA TUZAK KURMAK İÇİN EĞİLİP BÜKÜLMESİNE KATLANBİLİRSEN,

YA DA ÖMRÜNÜ VERDİĞİN ŞEYLERİN BİR GÜN BAŞINA YIKILDIĞINI GÖRÜR

VE EĞİLİP YIPRANMIŞ ALETLERLE ONLARI YENİDEN YAPABİLİRSEN;

EĞER BÜTÜN KAZANCINI BİR YIĞIN YAPABİLİR

VE BİR YAZI TURA OYUNUNDA HEPSİNİ TEHLİKEYE ATABİLİRSEN;

VE KAYBEDİP YENİDEN BAŞLAYABİLİR

VE KAYBIN HAKKINDA BİR KELİMECİK OLSUN BİR ŞEY SÖYLEMEZSEN;

EĞER KALBİNİ, SİNİRLERİNİ, KASLARINI YIPRANDIKTAN SONRA BİLE İŞİNE YARAMAYA ZORLAYABİLİRSEN

VE KENDİNDE "DAYAN"  DİYEN BİR İRADEDEN BAŞKA BİR GÜÇ KALMADIĞI ZAMAN DAYANABİLİRSEN;

EĞER KALABALIK TOPLUULUKLARDA  KONUŞUP ONURUNU KORUYABİLRSEN,

YA DA KRALLARLA GEZİP KARAKTERİNİ KAYBETMEZSEN;

EĞER NE DÜŞMANLARIN  NE DE SEVGİLİ DOSTLARIN SENİ İNCİTEMEZSE;

EĞER AŞIRIYA KAÇMADAN TÜM İNSANLARI SEVEBİLİRSEN;

EĞER BİR DAHA DÖNMEYECEK OLAN DAKİKAYI, ALTMIŞ SANİYE KOŞARAK DOLDURABİLİRSEN;

YERYÜZÜ VE ÜSTÜNDEKİLER SENİNDİR

VE DAHASI

SEN BİR İNSAN OLURSUN OĞLUM"

                                                           Rudyard Kipling 


Tarih: 12:54, 3/8/2005
Yorum (8) | Yorum yaz | Bağlantı

Dünya Şairi Komünist Nazım Hikmet'ten Bir Şiir

 

    ELLERİNİZE VE YALANA DAİR

        Bütün taşlar gibi vekarli,
        hapiste söylenen bütün türküler gibi kederli,
        bütün yük hayvanları gibi battal, agır
        ve aç çocukların dargın yüzlerine benziyen elleriniz.

        Arılar gibi hünerli, hafif,
        sütlü memeler gibi yüklü,
        tabiat gibi cesur
        ve dost yumuşakllıklarını haşın derilerinin altinda gizleyen elleriniz.

        Bu dünya öküzün boynuzunda degil,
                    bu dünya ellerinizin üstünde duruyor.

        Ve insanlar, ah, benim insanlarım,
        yalanla besliyorlar sizi,
        halbuki açsiniz,
        etle, ekmekle beslenmeğe muhtaçsınız.
        Ve beyaz sofrada bir kere bile yemek yemeden doyasıya,
        göçüp gidersiniz bu her dali yemiş dolu dünyadan.

        insanlar, ah, benim insanlarim,
        hele Asyadakiler, Afrikadakiler,
                   Yakin Doğu, orta Doğu, Pasifik adaları
                                            ve benim memleketlilerim,
        yani bütün insanların yüzde yetmişinden çoğu,
        elleriniz gibi ihtiyar ve dalginsiniz,
        elleriniz gibi merakli, hayran ve gençsiniz.

        Insanlarim, ah, benim insanlarim,
        Avrupalim, Amerikalim benim,
        uyanık, atak ve unutkansın ellerin gibi,
        ellerin gibi tez kandırılır,
                             kolay atlatılırsın...

        Insanlarim, ah, benim insanlarim,
        antenler yalan söylüyorsa,
        yalan söylüyorsa rotatifler,
        kitaplar yalan söylüyorsa,
        beyaz perdede yalan söylüyorsa çıplak baldırları kızların,
        dua yalan söylüyorsa,
        ninni yalan söylüyorsa,
        ruya yalan söylüyorsa,
        meyhanede keman calan yalan söylüyorsa,
        yalan söylüyorsa umutsuz gunlerin gecelerinde ayisigi,
        soz yalan söylüyorsa,
        ses yalan söylüluyorsa,
        ellerinizden geçinen
                        ve ellerinizden başka her sey
                                                  herkes yalan söylüluyorsa,
        elleriniz balçık gibi itaatli,
        elleriniz karanlik gibi kör,
        elleriniz çoban köpekleri gibi aptal olsun,
                             elleriniz isyan etmesin diyedir.
        Ve zaten bu kadar az misafir kaldigimiz
                       bu ölümlü, bu yaşanası dünyada
                       bu bezirgan saltanati, bu zulum bitmesin diyedir.

                                                    Nazim Hikmet
                                                        1949


Tarih: 23:14, 30/7/2005
Yorum (3) | Yorum yaz | Bağlantı

Dünya Şairi Komünist Nazım Hikmet


Tarih: 14:16, 30/7/2005
Yorum (1) | Yorum yaz | Bağlantı

Şiirlerim'den Biri! Diğerleri (<a href="http://www.negola

ZEMHERİ

 

Bırakmadı yakamı zemheri

Düşmedi cemre; gelmedi newroz

Duldasında direnmeler vardı

Ala  çiçek dağlarımın

Engel oldu güz...

 

Şimdi dört yanımı saran

Buzul dağları/köpüren

Zemheri ve ayaz

Ama bilirsiniz

Boyun eğmez

Bozguna, ihanete

kararlıysa sevdalar

 

Bilirim can, bilirim göz

Öfkemin memesinden emzirip

Düşümün kundağında büyüttüğüm köz

Er/geç baskın gelir zemheriye

 

 

Özgen Turan

 

 


Tarih: 16:25, 28/7/2005 Kategori: Yasam ve Kultur
Yorum (1) | Yorum yaz | Bağlantı

YAYLALAR

İLKYAZ 

 

Bulvarlardaki ulu çınarlar

Hüzünlü ve sırıl-sıklam

Sevda dolu günlerimin dostudur

Nereden bileceksiniz

Bazen ağlamanın da az olduğunu

 

En haklı olduğum zamanlar bile

Yenik düşmenin bilenmişliğini

Elde mi anlatmak

Verirse şu dökülen yapraklar

Haber verir

Gelenin güz olduğunu

 

Kupkuru kaldı diye dalar

Bir ölüm mü aklınıza gelen

Muştularsa şu gördüğünüz

Çırılçıplak ağaçlar muştular

Gelecek olanın ilkyaz olduğunu

 

                    Özgen Turan

"Z"si Noksan Şiirler (www.ayvan.net)


Tarih: 15:51, 28/7/2005 Kategori: Yasam ve Kultur
Yorum (2) | Yorum yaz | Bağlantı

Merhaba İnsan!

ANAMIN KAMBURU GİBİYMİŞİM

 

Sen aldırma yüzme bildiğime

Kaybolup ansızın mavi sularda

Balıklara midyelere

merhaba  dediğime

Ben ne sahil şehirlerinden

birinde doğmuşum

Ne de orda büyümüşüm

 

Yüzmeyi çobanlığım sırasında

Ayvanlı yapıları olan köyümün

Köpüklü derelerinde öğrendim

Gezmeyi tarlalarda...

 

Çapaya giden anamın

Kamburu gibiymişim o sıralar

Bu yüzden tanır beni tarlalar

Arpa, buğday ve lazut...

 

Emekle

     bin bir çiçekle

            börtü böcekle

             tanışıklığım işte bu yüzden...

 

          

                   Özgen Turan

"Z"si Noksan Şiirler (www.ayvan.net)


Tarih: 15:24, 28/7/2005
Yorum (3) | Yorum yaz | Bağlantı

<- Son Sayfa | Sonraki Sayfa ->

AYVAN